عمل تنگی واژن (واژینوپلاستی) یک جراحی زیبایی برای تنگ کردن عضلات واژن است که ممکن است با عفونت پس از عمل همراه باشد. این عفونت اغلب قابل پیشگیری و درمان است، اما نیاز به مراقبت دقیق دارد – اگر علائم ظاهر شد، فوری به پزشک مراجعه کنید تا از عوارض جلوگیری شود. اگر شما هم نگران عفونت بعد از عمل تنگی واژن هستید، با مطالعه این مقاله از سایت دکتر مقاره عابد، همه نگرانیهای شما برطرف خواهد شد.
علل بروز عفونت بعد از عمل تنگی واژن
عفونت پس از واژینوپلاستی اغلب به دلیل اختلال در تعادل باکتریایی واژن یا ورود عوامل خارجی به زخم جراحی رخ میدهد. مراقبتهای بعد از عمل تنگی واژن با نخ یا هر روش دیگری نیز نقش مهمی در دیشگیری از بروز عفونت بعد از عمل دارد. عوامل اصلی عبارتند از:
- عوامل جراحی و بافتی: آسیب به بافتهای واژن طی عمل (مانند برش یا بخیه در لابیاپلاستی یا جوانسازی واژن) میتواند محل ورود باکتریها یا قارچها شود. تغییرات در pH واژن نیز رشد بیش از حد باکتریهای مضر مانند واژینوز باکتریایی را تسهیل میکند.
- عدم رعایت بهداشت و مراقبت: شستوشوی نادرست ناحیه با محصولات معطر یا شویندههای غیراستاندارد، خشک نکردن کامل پس از شستشو، یا تماس با آب آلوده (مانند استخر یا وان حمام) از دلایل شایع است. همچنین، پوشیدن لباس زیر تنگ یا مصنوعی که تعریق را افزایش میدهد، خطر را بالا میبرد.
- عوامل پزشکی و دارویی: مصرف ناقص آنتیبیوتیکهای تجویزی پس از عمل میتواند تعادل باکتری واژن را مختل کند. ضعف سیستم ایمنی (مانند در افراد مبتلا به دیابت) یا وجود عفونتهای قبلی زنان (مانند عفونت قارچی) نیز نقش دارند.
- عوامل محیطی و رفتاری: نزدیکی جنسی زودرس، استفاده از ابزارهای غیراستریل در جراحی، یا فعالیتهای سنگین که باعث باز شدن بخیه واژن میشود، عفونت را تشدید میکند.

علائم عفونت پس از جراحی تنگی واژن
علائم عفونت معمولاً در هفته اول یا دوم پس از عمل ظاهر میشوند و میتوانند از خفیف تا شدید متغیر باشند. این علائم شامل موارد زیر هستند:
- ترشحات غیرطبیعی: ترشحات بدبو، غلیظ، زرد، سبز یا قهوهایرنگ که با چرک همراه است (نشانه عفونت لابیا یا واژینوز باکتریایی).
- درد و ناراحتی: درد شدید در ناحیه واژن، به ویژه هنگام ادرار، اجابت مزاج یا رابطه جنسی؛ سوزش واژن یا خارش شدید.
- تورم و التهاب: قرمزی، تورم یا حساسیت به لمس در محل بخیهها؛ ممکن است با خونریزی یا لکهبینی همراه باشد.
- علائم سیستمیک: تب، لرز، احساس خستگی یا درد مزمن که نشاندهنده گسترش عفونت (مانند سپسیس) است.
- سایر نشانهها: بیحسی موقت، احتباس ادرار یا نکروز پوستی در موارد پیشرفته.
توجه: برخی علائم مانند ترشحات شفاف خفیف در روزهای اولیه طبیعی هستند، اما اگر ادامه یابند یا بدتر شوند، فوری به پزشک اطلاع دهید.
برای درک بهتر تفاوت علائم، جدول زیر علائم خفیف و شدید را مقایسه میکند:
| نوع علائم | علائم خفیف | علائم شدید (نیاز به مراقبت فوری) |
|---|---|---|
| ترشحات | شفاف یا کمی زرد، بدون بو | غلیظ، سبز/قهوهای، بدبو با چرک |
| درد | سوزش ملایم هنگام ادرار | درد شدید مداوم، همراه با تب |
| تورم | قرمزی خفیف در بخیهها | تورم گسترده، خونریزی یا باز شدن زخم |
| علائم کلی | خستگی جزئی | لرز، تب بالا، احساس بیماری عمومی |
این جدول بر اساس اطلاعات پزشکی استاندارد تهیه شده و به کاربران کمک میکند تا شدت عفونت را ارزیابی کنند.

تشخیص عفونت ناشی از عمل جوانسازی واژن
تشخیص دقیق نیاز به ارزیابی پزشکی دارد. روشهای زیر معمولاً استفاده میشوند:
- معاینه فیزیکی: پزشک ناحیه را برای علائم مانند قرمزی، تورم یا چرک بررسی میکند.
- آزمایشهای آزمایشگاهی: کشت ترشحات واژن برای شناسایی باکتریها یا قارچها؛ آزمایش خون برای بررسی التهاب یا عفونت سیستمیک.
- تصویربرداری: سونوگرافی برای ارزیابی بافتهای عمقی یا بررسی دهیسنس زخم (باز شدن بخیه).

درمان و مدیریت عفونت بعد از واژینوپلاستی
درمان بر اساس نوع عفونت (باکتریایی، قارچی یا مخلوط) و شدت آن تعیین میشود. روشهای درمان شامل موارد زیر است:
- درمان پزشکی:
- آنتیبیوتیکها یا ضدقارچها (خوراکی یا موضعی مانند کرم واژینال یا شیاف واژینال) برای کنترل عفونت.
- داروهای ضددرد و ضدالتهاب برای تسکین سوزش واژن و درد.
- در موارد شدید: جراحی مجدد برای پاکسازی یا ترمیم بخیهها.
- درمانهای حمایتی و خانگی (به عنوان مکمل، نه جایگزین):
- کمپرس سرد یا گرم برای کاهش تورم و التهاب.
- شستوشو با آب نمک یا عصارههای طبیعی مانند آلوئهورا و چای سبز (با تأیید پزشک).
- پمادهای ضدعفونیکننده مانند بتادین یا نئومایسین برای بخیه لابیا.
- مدیریت کلی: مصرف کامل داروها، پرهیز از فعالیت جنسی تا بهبودی (معمولاً ۴-۶ هفته)، و چکاپ منظم. اگر عفونت به بافتهای عمیق سرایت کند، بستری ممکن است لازم باشد.

پیشگیری از عفونت پس از عمل زیبایی واژن
پیشگیری کلیدیترین بخش است و میتواند عوارض را به حداقل برساند. نکات زیر بر اساس مراقبتهای پس از عمل جمعآوری شده:
- بهداشت ناحیه: شستوشوی ملایم با آب ولرم، خشک کردن کامل (با سشوار سرد اگر لازم)، و اجتناب از محصولات بهداشتی معطر.
- پرهیزهای رفتاری: عدم رابطه جنسی، شنا یا حمام تا ۶-۸ هفته؛ اجتناب از لباس زیر تنگ و فعالیت سنگین.
- دارویی و پزشکی: مصرف دقیق آنتیبیوتیکهای تجویزی و کنترل بیماریهای زمینهای مانند دیابت.
- جایگزینهای غیرجراحی: برای جلوگیری از نیاز به عمل، تمرینات کگل (انقباض ماهیچههای کف لگن) یا تمرین ایستاده لگن را امتحان کنید تا خاصیت ارتجاعی واژن حفظ شود.
عوارض احتمالی عفونت درماننشده
اگر عفونت مدیریت نشود، میتواند منجر به:
- تأخیر در بهبودی و تشکیل اسکار.
- درد مزمن، زخمهای عمیق یا آسیب عصبی.
- گسترش به سایر نواحی (مانند احتباس ادرار یا عفونت خونی).
- عوارض زیبایی مانند نکروز پوستی یا دهیسنس زخم.
پیشگیری از عفونت پس از واژینوپلاستی: راهکارهای کلیدی برای بهبودی ایمن و سریع
عفونت بعد از عمل تنگی واژن یک عارضه قابل پیشگیری و درمان است، اما نیاز به آگاهی و مراقبت دقیق دارد. با رعایت بهداشت، پیگیری پزشکی و انتخاب جایگزینهایی مانند تمرینات کف لگن، میتوان خطرات را کاهش داد. اگر علائمی مانند ترشحات نامطبوع یا درد واژن مشاهده کردید، فوری به متخصص زنان مراجعه کنید. برای اطلاعات شخصیسازیشده، با پزشک مشورت کنید.